Wie ben ik? Wat zijn mijn motieven?

Ik ben Marjon Limpens, geboren in 1955, als oudste in een gezin van 2 kinderen. Als hoogsensitief kind wist ik al jong wat het betekende niet begrepen te worden door mijn omgeving. Ik ervaarde dingen die anderen niet bleken te kennen, had paranormale ervaringen, was heel gevoelig voor geuren, sferen om mensen heen en reageerde vaak heftig op emoties en gevoelens van onrecht.

Na mijn HBO-J studie (tegenwoordig SPH) heb ik diverse opleidingen in Coaching en Bewustzijnsgroei gevolgd. Al jarenlang ben ik werkzaam in allerlei begeleidende functies in zorg en welzijn en heb ik een praktijk waarin ik mensen coach in hun persoonlijk proces. Ik ben moeder van 3 volwassen kinderen.

In het verleden ontmoette ik vaak volwassenen en kinderen die door hun omgeving als “moeilijk” werden ervaren. In mijn werk als begeleider/coach voelde ik een bepaalde hoogsensitiviteit achter dit zgn. moeilijke gedrag. Er zat een wereld achter, vaak onzichtbaar voor anderen.

Drie jaar geleden deed ik een cursus Telepathie, waarin ik leerde met behulp van een toetsenbord contact te maken met de ziel, het dieper weten in iemand. In eerste instantie was deze cursus bedoeld voor mensen die moeite hebben te communiceren via de gewone taal. Gaandeweg bleek echter al gauw dat het een goed hulpmiddel was om een ieder die zichzelf wat beter wilde begrijpen duidelijkheid te verschaffen.

Een aantal jaren geleden hoorde ik voor het eerst de term ‘nieuwetijdskinderen’ vallen: kinderen, die in deze tijd geboren worden met een grote gevoeligheid voor geluiden, geuren, sferen, voeding en die vaak heel wijs en intelligent zijn. Kinderen die sterk reageren op wat zij als onrecht ervaren en vaak paranormaal begaafd zijn. Kinderen ook die voor hun omgeving een spiegel zijn en door hun moeilijke gedrag hun ouders soms tot wanhoop kunnen brengen. Na onderzoek krijgen zij dan vaak het etiket Autisme, ADD, PDD-NOS, of ADHD opgeplakt.

Deze kinderen kunnen zich niet ‘verstaanbaar’ maken, omdat ze te klein zijn, de woorden niet kunnen vinden of zich schamen om over hun ervaringen te vertellen.

Zou het niet fijn zijn ze te kunnen horen?

 

In alle vrijheid en alleen met de uitdrukkelijke toestemming van de ouders, vraag ik hen of ze met mij telepathisch willen communiceren. Het antwoord luidt bijna altijd: "Ja'" .
Ze vertellen, altijd met grote wijsheid, hoe het met hen is, wat ze nodig hebben en hoe men het beste met hen om kan gaan.

Als ouders open kunnen staan voor wat hun nieuwetijdskind te vertellen heeft, hem/haar serieus neemt en accepteert zoals hij/zij is, zullen ze minder weerstand ervaren en zal de opvoeding soepeler verlopen. Het nieuwetijdskind is wijs, is een spiegel en heeft tegelijkertijd veel liefde, erkenning en grenzen nodig om zich op deze aarde veilig te voelen.

Marjon Limpens
Marjon Limpens